Buraca, esti poemariu de poemes «narrativos», de versos llargos, llibres y más que llibres: llibre la risa del nenu, llibreÆl «posu agrín que dexa la llingua materna», llibreÆl mieu a que quien escribe faiga verbu esi «requexu visiegu» aonde nunca nun lleguen les coses bones. Eso que yes de verdá.